Chorwacja

NABYWANIE GRUNTÓW ROLNYCH PRZEZ PODMIOTY ZAGRANICZNE

Grunty rolne stanowią dobro publiczne Republiki Chorwacji i jako takie, poddane są szczególnym regulacjom prawnym o charakterze ochronnym.

Zgodnie z Artykułem 2. Ustawy o gruntach rolnych (Narodne novine, dziennik ustaw, 39/13) Posiadaczami prawa własności do gruntów rolnych nie mogą być podmioty zagraniczne (osoby prawne oraz fizyczne), z wyjątkiem sytuacji określonych odrębną umową międzynarodową lub przepisem prawnym. Wyjątkiem jest nabywanie prawa własności do gruntów rolnych przez zagraniczne podmioty w drodze dziedziczenia.
Za grunty rolne uważa się: ziemie orne, ogrody, łąki, pastwiska, sady, ogrody oliwne, winnice, stawy rybne, uprawy trzciny i bagna oraz inne grunty, które przy pomocy ekonomicznie uzasadnionych środków mogą zostać przystosowane do uprawy rolnej. Niezadrzewione grunty leśne i grunty pokryte drzewostanem w stadium początkowym lub stadium obumierania, które mogą służyć pod uprawę rolną, uważa się za grunty rolne.

Podmioty zagraniczne z Unii Europejskiej i pozostałych krajów Europejskiego Obszaru Gospodarczego (Islandia, Liechtenstein, Norwegia) nie mogą nabywać prawa własności do gruntów rolnych w Chorwacji przez pełnych siedem lat od daty jej akcesji do UE (1 lipca 2013 r.), z możliwością przedłużenia tego okresu o kolejne trzy lata.